เด็กน้อยผู้ทวนกระแส

เรื่องชวนคิด  เรื่องที่  ๔

เด็กน้อยผู้ทวนกระแส

 

 

 

 

 

 

 

เด็กน้อยคนหนึ่งมีนามว่า ชีวกโกมารภัจจ์ เป็นเด็กฉลาด ช่างคิด  ช่างจำ

จะเล่นอะไรก็ชนะเพื่อนทุกครั้ง เพื่อนๆขัดใจจึงล้อว่า

“ไอ้เด็กไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ นี่เก่งโว้ย”  คำพูดของเพื่อนๆทำให้เขาเกิด

ความทุกข์มากจึงไปถามท่านพ่อว่า

“ท่านพ่อครับ  เพื่อนเขาล้อว่าผมเป็นกำพร้า  ผมเป็นอย่างนั้นจริง  ๆ

หรือครับ” ท่านพ่อครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนตอบว่า

“ใช่  เจ้าเป็นกำพร้าจริง ๆ อย่างเขาว่านั่นแหละ”

 

ชีวกโกมารภัจจ์นำไปคิดใคร่ครวญว่าจะทำอย่างไรดี  เมื่อความจริงเป็นเช่นนั้น  ในที่สุดก็คิดได้ว่าควรเอาชนะคำดูหมิ่นดูแคลนนั้นด้วยการตั้งใจทำความดี  ทำงานตามหน้าที่ด้วยความขยันขันแข็ง

“อย่าน้อยใจไปเลย  แม้เราจะเป็นกำพร้า  แต่เราก็สามารถลบคำสบประมาทของเพื่อนได้  หากเราตั้งใจจริง”  เขาคิดปลอบใจตนเอง

จากนั้นจึงเกิดความคิดที่จะเอาชนะคำพูดเหล่านั้น โดยหาวิธีแก้ปัญหาต่าง ๆ

ที่เกิดขึ้นให้ได้

 

 

ชีวกโกมารภัจจ์เกิดความคิดว่า

“สิ่งที่จะยกค่าราคาของเราให้สูงขึ้นได้ก็คือการศึกษา  เราจึงควรออกจากบ้านเพื่อไปหาความรู้ดีกว่า”

เมื่อคิดดังนั้นเขาจึงออกจากบ้านไปหาความรู้ใส่ตัว แล้วเดินทางไปยัง

เมืองตักศิลา เพื่อฝากตัวเป็นศิษย์กับอาจารย์  โดยเลือกเรียนวิชาแพทย์แผนโบราณ  ในระหว่างเรียนนั้น  เขาสนใจ  ตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่  จึงเป็นที่รักและโปรดปรานของอาจารย์ยิ่งนัก  เขาใช้เวลาเรียนอยู่ ๗  ปี  เมื่อจบจึงได้เดินทางกลับบ้านเกิดเมืองนอน

 

 

 

ระหว่างที่ชีวกโกมารภัจจ์เดินทางกลับบ้านนั้น  เงินเขาหมด  จึงคิดใช้วิชาความรู้ที่เรียนมาหาเงิน“เราก็มีความรู้นะ  ควรใช้ความรู้ให้เกิดคุณค่า”  เขาคิดในใจ

ขณะนั้นเองก็ได้ทราบข่าวการป่วยของคนไข้ซึ่งเป็นเศรษฐีคนหนึ่ง  เขาจึงอาสาเข้าไปรักษา  ปรากฏว่าเขารักษาเศรษฐีจนหายจากอาการป่วย และเขาได้รับค่าตอบแทนมากมายกลับบ้าน

 

 

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ชีวกโกมารภัจจ์ ได้นำเงินที่ได้รับเป็นรางวัล

ให้ท่านพ่อ และขอขมาที่หลบหนีไปโดยไม่ได้บอกกล่าว  แต่ที่หนีไปก็เพื่อ

ต้องการที่จะเรียนวิชาจึงต้องทำอย่างนี้ ท่านพ่อเมื่อรู้เหตุผลก็ให้อภัย

“ข้าไม่ว่าอะไรเจ้าหรอก  เพราะฟังเหตุผลของเจ้าแล้วก็เป็นเหตุผลที่ดี

และเจ้าเองก็ได้ความรู้กลับมา  แล้วสามารถหาเงินได้ด้วย”  พ่อท่านกล่าวชื่นชม

 

 

ขณะนั้นพระเจ้าพิมพิสารประชวร  อำมาตย์ประกาศหาหมอดีมารักษา

แต่ก็ไม่มีใครสามารถรักษาให้หายได้  ชีวกโกมารภัจจ์จึงอาสาเข้าไปรักษา

และสามารถรักษาพระองค์หายจากการประชวรได้  พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า

“ข้าจะสวนมะม่วงเป็นรางวัลเป็นรางวัลแก่เจ้า และแต่งตั้งเจ้าให้เป็นหมอหลวงประจำพระราชวังด้วย”  ชีวกโกมารภัจจ์ดีใจยิ่งนัก  และเขายิ่งดีใจยิ่งขึ้นเมื่อ ต่อมา

พระเจ้าพิมพิสารได้นำเขาไปเป็นแพทย์ประจำพระองค์ของพระพุทธเจ้า

 

 

แบบทดสอบ

ชื่อ…………………………………………………………….เลขที่………………….ชั้น……………

วันที่………………เดือน………………………………….พ.ศ………………………………………

 

คำชี้แจง  จงทำเครื่องหมาย  Q ทับตัวอักษรหน้าคำตอบที่ถูกต้อง

๑.  เมื่อโกมารภัจจ์ถูกเพื่อนดูหมิ่นดูแคลนแล้วเขาคิดเช่นไร   (วิเคราะห์)

  • ต้องแก้แค้นคนที่ดูหมิ่นนั้นให้ได้
  • ควรเอาชนะคำดูหมิ่นนั้นให้ได้
  • ควรหนีห่างไกลจากคนที่ดูหมิ่นนั้น
  • ควรหาทางชกต่อยคนที่ดูหมิ่นนั้นให้เข็ดหลาบไปเลย

๒.  เหตุใดโกมารภัจจ์จึงประสบความสำเร็จ  (วิเคราะห์)

  • ต้องการทดแทนบุญคุณของพ่อที่ล่วงลับไปแล้ว
  • ต้องการให้เพื่อนรู้ว่าตนเป็นคนเก่ง คนดีจึงต้องใจเรียน
  • มุ่งเอาชนะคนอื่นเป็นสำคัญ
  • มีความตั้งใจจริง ขยันหมั่นเพียร

๓.  เมื่อโกรภัจจ์ไปเรียน  อาจารย์รู้สึกอย่างไรต่อเขา(วิเคราะห์)

ก.  อาจารย์รัก  โปรดปรานมาก

ข.  อาจารย์ไว้วางใจเขา  มอบให้เขาดูแลสำนักแทน

ค.  อาจารย์ไม่ยอมรับว่าเขาเป็นคนดี

ง.  อาจารย์เห็นว่าเขาเป็นคนดี  แต่เห็นแก่ตัวจัด

 

 

 

๔.  นักเรียนเห็นด้วยกับกระทำของโกมารภัจจ์  เพราะอะไร(สังเคราะห์)

ก.  ไม่เห็นด้วย  เพราะเขาเห็นแก่ตัวมากเกินไป

ข.  ไม่เห็นด้วย  เพราะเขาเป็นคนไม่ยอมใครง่าย ๆ

ค.  เห็นด้วย  เพราะเขาไม่ยอมท้อแท้กับคำดูหมิ่นดูแคลน

ง.  เห็นด้วย  เพราะเป็นเขาไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบได้

๕.  นักเรียนคิดว่า  โกมารภัจจ์ควรเป็นหมอประจำตัวพระพุทธเจ้าหรือไม่

เพราะอะไร  (สังเคราะห์)

ก.  ควรเป็น  เพราะเป็นผู้มีความสามารถด้านการแพทย์และมีคุณธรรมสูง

ข.  ควรเป็น  เพราะเป็นผู้ที่มีความสามารถในด้านการเอาอกเอาใจคนเก่ง

ค.  ไม่ควรเป็น  เพราะยังมีประสบการณ์ไม่มากนัก

ง.  ไม่ควรเป็น  เพราะเป็นคนที่เห็นแก่เงิน

๖.  นักเรียนเห็นด้วยกับความคิดของโกมารภัจจ์หรือไม่  เพราะอะไร(สังเคราะห์)

ก.  เห็นด้วย  เพราะต้องการให้คนอื่นยกย่องว่าตนเองดี

ข.  เห็นด้วย  เพราะเป็นการมุ่งเอาชนะใจตนเอง

ค.  ไม่เห็นด้วย  เพราะทำให้ตนเองลำบากเปล่า ๆ

ง.  ไม่เห็นด้วย  เพราะทำให้คนอื่นเกลียดชังมากขึ้น

๗.  ถ้าคนในสังคมมีความคิดเหมือนโกมารภัจจ์มาก ๆ จะเป็นอย่างไร(วิเคราะห์)

ก.  ไม่ดี  เพราะทำให้สังคมมีปัญหาตามมามากมาย

ข.  ไม่ดี  เพราะผู้คนจะเห็นแก่ตัวมากขึ้น

ค.  ดี  เพราะจะทำให้คนมีงานทำมากขึ้น

ง.  ดี  เพราะผู้คนได้พึ่งพาอาศัยตนเองได้

 

 

๘. การกระทำของใครสอดคล้องกับการกระทำของโกมารภัจจ์มากที่สุด(สังเคราะห์)

ก.  ดำ  เห็นว่าตนเองฐานะต่ำต้อยจึงขยันเรียน

ข.  ดี  เห็นว่าตนฐานะต่ำต้อยจึงไม่ตั้งใจเรียน

ค.  ดาว  เห็นว่าตนฐานะดีจึงตั้งใจเรียน

ง.  แดง  ตนเองฐานะดีจึงไม่ตั้งใจเรียน

๙.  เรื่องนี้ต้องการสื่อคุณธรรมข้อใด(วิเคราะห์)

ก.  การประหยัด  มีวินัย

ข.  ความเสียสละ  สามัคคี

ค.  ความขยัน  ประหยัด

ง.  ความอดทน ขยัน

๑๐.  ถ้าคนในสังคมมีพฤติกรรมเหมือนโกมารภัจจ์มาก ๆ จะเป็นอย่างไร

(สังเคราะห์)

ก.  ดี  เพราะทำให้คนไม่เห็นแก่ตัว

ข.  ดี  เพราะผู้คนจะมีความขยัน  อดทน

ค.  ไม่ดี  เพราะจะทำให้คนเห็นแก่ตัว

ง.  ไม่ดี  เพราะผู้คนจะไม่รู้รักเพื่อน

 

 

 

 

 

 

 

เฉลย

๑.  ข             ๒.  ง             ๓.  ก             ๔.  ค             ๕.  ก

๖.  ข              ๗.  ง             ๘.  ก             ๙.  ง             ๑๐.  ข

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mayong_ness

อยากเขียนเรื่องราวข้อมูลต่างๆ เพื่อให้คนที่สนใจได้เข้ามาอ่าน..อาจจะไม่ได้เขียนทุกวัน..นานๆที่มาเขียนนะคับ..ถ้าข้อมูลใดไม่ถูกต้องก็ ติชมกันได้นะคับ..

You may also like...